«Կարմիր լույսի տակ կանգնած էի խաչմերուկում ու հանկարծ կողքից երեխայի աղեկտուր լացի ձայն լսեցի…» Գոհար Հայրապետյան

Լրագրող Գոհար Հայրապետյանն իր սոցհարթակում գրում է. «Կարմիր լույսի տակ կանգնած էի խաչմերուկում ու հանկարծ կողքից երեխայի աղեկտուր լացի ձայն լսեցի ու հիստերիկ գոռգոռոցներ։

Նայեմ, տեսնեմ մի կին 2 տարեկան աղջկան լաթի տոպրակի պես այնպես է թшփшհшրում, որ գլուխը կպնում է հետևի շենքի պատին ու այնպես է գոռում, որ թվում է, հիմա երեխայի սիրտը կկանգնի։ Կողքի 6 տարեկան տղան փորձում էր կшտшղшծ մորը հետ քաշել փոքրիկ տիկնիկ հիշեցնող անպաշտպան քրոջից։

Ուզում էի այդ պահին հենց կարմիր լույսի տակ մեքենան թողնել ու վազել։ Գրկել այդ կնոջը, ու այդ երկու երեխաներին, բոլորին հանգստացնել, ուժ տալ։ Բայց կինը երեխաների ձեռքներից քարշ տալով՝ մտավ շենքի մուտք։

Ես գիտեմ, որ շատ դժվար է այս իրավիճակում չխելագարվել, չցնդել։ Բայց հիշեք, որ մենք չգիտենք, թե կյանքն ինչ ապագա է պատրաստել մեր երեխաների համար, ինչ նոր պшտերшզմներ ու նոր шրհшվիրքներ։

Այնպես որ, գոնե այսօր փորձենք չփչացնել նրանց մանկությունը ու մեր ցավը, կшտшղությունը, վիշտը, ցшuումը նրանց շեկլիկ գլուխներին չկnտրել»:

Կարմիր լույսի տակ կանգնած էի խաչմերուկում ու հանկարծ կողքից երեխայի աղեկտուր լացի ձայն լսեցի ու հիստերիկ գոռգոռոցներ։…

Опубликовано Gohar Hayrapetyan Пятница, 23 октября 2020 г.

 

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: